Wat gebeurt er als het licht even verdwijnt?
Gisteren, op 12 augustus 2026, vond een totale zonsverduistering plaats.
Samen met mijn gezin ben ik in Spanje, een van de plekken waar deze eclips bijzonder goed zichtbaar was. Massaal trokken mensen naar het strand om dit indrukwekkende natuurverschijnsel te bekijken.
De dagen ervoor voelde ik me wat onbestemd. Dit terwijl we op een fantastische plek zijn, zonder verplichtingen en met mijn dierbaren om me heen. Hoe kan zo’n gevoel dan toch naar boven kruipen?
Misschien herken jij dit ook. Wat er al zit, wordt versterkt door de Eclips!
De zon staat symbool voor levenskracht, helderheid en bewustzijn. Voor ons innerlijke centrum van waaruit we ervaren: hier ben ik.
Tijdens een zonsverduistering wordt dat licht tijdelijk bedekt, zodat zichtbaar wordt wat normaal gesproken in de schaduw blijft.
-Oude pijn waarvan je dacht dat die verwerkt was.
-Verlangens die niet passen bij het leven dat je nu eenmaal hebt opgebouwd.
-Familiepatronen waaraan je je nog steeds aanpast.
-Overtuigingen die ooit bescherming boden, maar inmiddels te krap zijn geworden.
Volgens de Vedische astrologie vindt deze eclips plaats in Ashlesha, de slang.
Ashlesha verwijst naar omwikkelen, omarmen en vastgrijpen.
Want hoeveel dingen beginnen als iets goeds, maar raken later met ons verstrengeld?
Liefde kan bezit worden
Zorg kan controle worden
Loyaliteit kan zelfverloochening worden
Zelfstandigheid kan een muur worden
Zekerheid kan sleur worden
Een slang groeit niet door haar oude huid eindeloos op te rekken
Op een gegeven moment moet die huid eraf. Daarom staat zij symbool voor genezing, wijsheid en transformatie.
Wat ik los mag laten is de oude overtuiging;
Ik kan het niet alleen.
Als kind ben ik meerdere keren verhuisd en vond ik op de basisschool weinig aansluiting. Zo ontstond de angst om er niet bij te horen. Lange tijd zocht ik buiten mezelf naar verbinding.
Nu leer ik dat ik mezelf mag geven wat ik nodig heb. Dat alleen zijn niet hetzelfde is als eenzaam zijn. En dat tijd met mezelf een manier is om op te laden, om later weer te kunnen delen.
Te delen met de mensen die op dit moment in mijn leven zijn. Er zijn er veel gekomen en ook een aantal gegaan. Degene die zijn gebleven, zijn degene waar ik een onvoorwaardelijke uitwisseling van energie en liefde ervaar ❤️
Nu leer ik dat ik mezelf mag geven wat ik nodig heb. Dat alleen zijn niet hetzelfde is als eenzaam zijn. En dat tijd met mezelf geen afwijzing van anderen is, maar een manier om op te laden, zodat er ook werkelijk iets te delen valt met de mensen die mij dierbaar zijn.
Ik ben 37 en voel me soms 18, maar dan met 19 jaar extra levenservaring. Krachtig en gelukkig ook wat meer rust en zachtheid.
Als 35+ vrouw verandert je blik van manifesteren in de buitenwereld (carrière, huis, gezin, relaties) naar de binnenwereld. (Wat zijn mijn verlangens, waar laad ik van op, welke emoties wijzen mij de juiste weg, wat vertelt mijn intuïtie mij?) Dit is waarom ik geniet van deze leeftijd. Het geeft zoveel inzichten en energie!
Soms lopen we over bospaden waarvan we niet weten waar ze naartoe leiden. We kunnen iemand vragen om met ons mee te lopen, maar sommige stukken zijn alleen voor ons bedoeld, omdat we onderweg iets in onszelf mogen ontmoeten.
Misschien is dat wel de uitnodiging van deze eclips. Om de oude huid los te laten die niet langer past.
Om erop te vertrouwen dat je het onbekende pad kunt bewandelen, ook wanneer niemand precies naast je loopt. En soms.. loopt er iemand een onvergetelijk stukje met je mee🙏
Welke overtuiging mag jij van je af laten glijden?
Stel jezelf daarom deze vragen eens..
-Waar ben ik verstrengeld geraakt?
-Wat houd ik vast terwijl het eigenlijk al voorbij is?
-Waar noem ik iets liefde terwijl er ook angst in zit?
-Welke loyaliteit kost mij inmiddels meer dan zij mij geeft?
-Waar ben ik onafhankelijk gaan noemen wat eigenlijk een manier is om niemand echt dichtbij te laten komen?
-Waar zorg ik zo veel voor een ander dat ik niet hoef te voelen wat ik zelf nodig heb?
-Wat weet mijn lichaam allang wat mijn hoofd nog steeds probeert weg te redeneren?
En vandaag.. geniet ik extra van die stralende zon, die elke dag weer als vaststaand gegeven voor ons verschijnt en ons levensenergie geeft
